John Boyne – Çizgili Pijamalı Çocuk

Bruno, bir akşamüstü okuldan eve döndüğünde, başı hep öne eğik, gözlerini yerden kaldırmayan hizmetçileri Maria’yı odasında, dolabındaki bütün eşyaları, dört büyük sandığa doldururken bulmuş, çok şaşırmıştı. Hatta arkaya gizlediği özel eşyalarını bile alıyordu ki onlar kimseyi ilgilendirmezdi. “Ne yapıyorsun?” diye sordu, olabildiğince nazik olmaya çalışarak.

Birinin, eşyalarını karıştırdığını görmekten mutlu olmasa da anne, Maria’ya saygılı davranması ve babanın Maria’yla konuştuğu tarzda konuşmaması gerektiğini öğretmişti ona. “Ellerini eşyalarımdan çek!” Maria başını salladı ve arkasındaki merdivenleri işaret etti.

Annesi orada belirmişti. Uzun boylu; uzun, kızıl saçlı bir kadındı, saçlarını başının arkasında bir tür file içinde toplamıştı. Söylemek veya inanmak zorunda kalmak istemediği bir şey varmış gibi, sinirli bir şekilde ellerini ovuşturuyordu. “Anne,” dedi Bruno, ona doğru ilerleyerek, “neler oluyor?

Neden Maria eşyalarımı kurcalıyor?” “Onları topluyor,” diye açıkladı anne. “Topluyor mu?” diye sorarken bir yandan da son günlerdeki olayları aklından geçiriyordu: Özellikle yaramazlık yapıp yapmadığını veya söylemesi yasaklanan sözcükleri yüksek sesle kullanıp kullanmadığını… Bu yüzden mi gönderilmek isteniyordu? Ama aklına bir şey gelmedi.

Son günlerde özellikle herkese karşı çok düzgün davranmıştı. Herhangi bir sorun yarattığını hatırlamıyordu. “Neden?” diye sordu. “Ben ne yaptım ki?” Anne kendi yatak odasına gitmişti. Kâhya Lars da onun eşyalarını topluyordu. Kadın içini çekip huzursuzlukla ellerini kaldırdı ve tekrar merdivenlere yöneldi.

Bruno onu takip etti, bir yanıt alamadan peşini bırakmayacaktı. “Anne!” diye ısrar etti. “Neler oluyor? Taşınıyor muyuz?” “Benimle aşağıya gel,” dedi anne, bir hafta önce Fury’nin 1 yemeğe geldiği geniş yemek odasına doğru ilerleyerek. “Orada konuşalım.”

Bruno aşağıya koştu, anneden önce yemek odasında olmak için, onu geçti. Hiçbir şey söylemeden bir an anneye baktı. Bu sabah makyajını düzgün yapamamış, diye düşündü; çünkü gözlerinin çevresi her zamankinden daha kırmızıydı. Tıpkı başı belaya girip ağladığında kendi gözlerinin olduğu gibi…

“Endişelenmene gerek yok Bruno,” dedi anne, Fury ile yemeğe gelen, uğurlama sırasında kapıyı kapatmak üzere olan babasına el sallayan güzel, sarışın kadının oturduğu sandalyeye otururken. “Aslında harika bir macera olacak.” “Ne macerası?” diye sordu.

“Evden gönderiliyor muyum?” “Hayır, sadece sen değil,” Bir an gülümsemeyi düşünüp sonra vazgeçti. “Hepimiz gidiyoruz. Baban, ben, Gretel ve sen. Dördümüz birlikte.” Bruno düşündü ve kaşlarını çattı. Gretel’in gönderilmesi umurunda değildi, çünkü o umutsuz vakaydı, başına sadece dert açıyordu. Yine de hep beraber gidiyor olmaları biraz haksızlık gibi geliyordu ona. “Ama nereye?” diye sordu. “Tam olarak nereye gidiyoruz? Neden burada kalamıyoruz?”

“Babanın işi…” diye açıkladı anne. “Ne kadar önemli olduğunu biliyorsun, değil mi?” “Evet, elbette!” dedi Bruno başını sallayarak. Çünkü eve pek çok ziyaretçi geliyordu; Muhteşem üniformalı erkekler, pis ellerinden uzak durulması gereken daktilolu kadınlar…

Hepsi de babasına karşı her zaman çok naziktiler. Aralarında konuşurlarken, onun dikkatle izlenmesi gereken bir adam olduğunu ve Fury’nin onun için büyük şeyler düşündüğünü söylüyorlardı. “Bazen biri çok önemli olduğunda,” diye devam etti anne, “ona iş veren adam, başka bir yere gitmesi gerektiğini; çünkü orada yapılacak çok özel bir görev olduğunu söyleyebilir.”

“Ne tür bir görev?” diye sordu Bruno, çünkü kendine karşı dürüst olmak gerekirse, ki normalde her zaman dürüst olmaya çalışırdı, babasının ne iş yaptığından tam olarak emin değildi. Arkadaşlarıyla bir gün okulda babalarının işleri hak-kında konuşmuşlardı.

Kari, babasının manav olduğunu söylemişti. Bruno doğru olduğunu biliyordu; çünkü şehir merkezinde bir manav dükkânı işletiyordu. Daniel, babasının bir öğretmen olduğunu söylemişti, bu da doğruydu; çünkü uzak durulması gereken büyük çocuklara ders veriyordu.

Martin, babasının aşçı olduğunu söylediğinde, Bruno bunun da doğru olduğunu biliyordu; çünkü babası bazen Martin’i okuldan almaya geldiğinde üstünde beyaz iş gömleği ve önlük olurdu. Fakat arkadaşları, babasının ne iş yaptığını sorduğunda Bruno, bilmediğini fark etti. Tek söyleyebildiği, babasının izlenmesi gereken biri olduğu ve Fury’nin onun için büyük şeyler düşündüğüydü.

Ah, ayrıca harika bir üniforması da vardı. “Çok önemli bir görev,” dedi anne, bir an tereddüt ederek. “Çok özel bir insan gerektiren, çok özel bir görev. Bunu anlayabilirsin, değil mi?” “Hepimizin gitmesi şart mı?” diye sordu Bruno. “Elbette şart,” dedi anne. “Babanın yeni görevine tek başına gitmesini ve orada yalnızlık çekmesini istemezsin, değil mi?” “Sanırım hayır,” dedi Bruno. “Onunla olmazsak baban hepimizi çok özler,” diye ekledi anne. “En çok kimi özlerdi?” diye sordu Bruno. “Beni mi’, Gretel’i mi?”

PDF Kitap İndir

Abone ol
Bildir
guest
İsim yazmadığınız yorumlar "Anonim" kullanıcı adıyla yayınlanır.
Yazmasanız da olur ama yazarsanız size verilen cevaplar için bildirim alırsınız.
26 Yorum
Inline Feedbacks
View all comments
Bne knkn
Bne knkn
14 gün önce

Tam olarak nerden indiriyoruz açıklar mısınız????
Kitap gerçekten iyi)))
Fakat balık burclarına önermem bu kesin🐟
Diğer herkes, okuyun MÜQ👌

Anonim
Anonim
Reply to  Bne knkn
14 gün önce

Knk pdf indir tuşuna 5 6 kez bas 2 şeçenek çıkıyo i dir bas

Azra
Azra
3 ay önce

Çok güzel bir kitap

Anonim
Anonim
3 ay önce

spoiler içerir.

filmini izleyen arkadaşım söylüyor sonunda bruno’yu yakmışlar o zamanlarda almanların yaptığı soykırımı anlatmak için yazılan bir kitap

Anonim
Anonim
3 ay önce

Çok güzel etkileyici bir kitap.heryaş gurubuna hitap ediyor

Anonim
Anonim
4 ay önce

Tşk

Bilgi Küpü
Bilgi Küpü
4 ay önce

Güzel bir kitap tavsiye ederim. Bu arada kitabın devamını soranlar için söylüyorum;kitabı PDF Kitap İndir yazan yerden indirmeniz gerekiyor yoksa kitabı tabii ki okuyamazsınız.

Anonim
Anonim
5 ay önce

Kiraz ağacı ile aramızdaki mesafe kitabını bulamadım…

stella
stella
5 ay önce

bir sürü yerde bu kitabı aradım en sonunda burada buldum TŞK

Anonim
Anonim
6 ay önce

öğreetmenler dediği için

Anonim
Anonim
6 ay önce

çok iyide devamı yokmu

Anonim
Anonim
8 ay önce

Devamı yok mu

Erözerist bir kız
Erözerist bir kız
11 ay önce

Devamı nerede?

laz
laz
11 ay önce

cok ıyı

Anonim
Anonim
11 ay önce

bok gıbı

Anonim
Anonim
Reply to  Anonim
2 ay önce

Yoo beğenmediysen neden okudun

Anonim
Anonim
1 yıl önce

çok güzel bir kitap herkese tavsiye ederim

Anonim
Anonim
1 yıl önce

Beğendim çok güzel bir kitap

Anonim
Anonim
Reply to  Anonim
2 ay önce

Evet..!

Anonim
Anonim
1 yıl önce

Efsaneeeee ama biraz hüzünlü

Erözerist bir kız
Erözerist bir kız
Reply to  Anonim
11 ay önce

Devamı yokmu bunun?

Anonim
Anonim
Reply to  Erözerist bir kız
2 ay önce

Bilmiyorum

Anonim
Anonim
Reply to  Anonim
2 ay önce

Bilmiyorum

Anonim
Anonim
Reply to  Anonim
2 ay önce

Bunu yanlışlıkla yazdım

Anonim
Anonim
1 yıl önce

Çok oj

Anonim
Anonim
Reply to  Anonim
2 ay önce

Oj?