Ayfer Tunç – Yeşil Peri Gecesi

“Benim artık yaşlı bir adam olduğumun farkında mısın?

Defterlerimi kapattım, hesaplarımı gördüm, yavaş yavaş yeryüzünden topuklamanın zamanı geldi,” dedi.

“Gel birlikte topuklayalım. Ben de çürümekten usandım,” dedim.

“Yapma, sen hâlâ gençsin,” dedi.

“Sen? Daha yarım asır geçirdin bu batasıca dünyada.”

Güldü. “Daha fazla.”

Gökyüzünü kucaklayan geniş pencerenin önündeki koltuğa oturdu. Arkada İstanbul’un bulutları, duman duman. Gülüşü uçtu, duman dağılır gibi. Sesi acılaştı.

“Benden bir şey bekleme.. sana verecek bir şeyim yok,” dedi.

Başını gökyüzüne çevirdi. Pencere profiliyle doldu.

Ne kadar harika bir burnun var Ali.. dedim içimden. Yıllar önce de ilk burnun dikkatimi çekmişti. Seni ilk gördüğümde burnundan, gözlerinden, gülüşünden etkilenmiştim. Burnun mağrurdu, karakterliydi. Gözlerin siyahtı, bir erkek için fazla güzeldi. Gülüşün sıcacıktı. Ve ellerin.. ah o şefkatli ellerin.

PDF Kitap İndir

Abone ol
Bildir
guest
İsim yazmadığınız yorumlar "Anonim" kullanıcı adıyla yayınlanır.
Yazmasanız da olur ama yazarsanız size verilen cevaplar için bildirim alırsınız.
0 Yorum
Inline Feedbacks
View all comments